221-220-221
Pon - Pt od 7:00 do 19:00

Leasing

24 Lipiec, 2017 31

Jednym ze sposobów pozyskania środków trwałych przez przedsiębiorcę, a niekiedy również przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, jest skorzystanie z leasingu. Co należy rozumieć przez to pojęcie i jaką konstrukcję powinna mieć umowa leasingu?

Leasing jako stosunek cywilnoprawny

Leasing to umowy stosunek cywilnoprawny, uregulowany przepisami Kodeksu cywilnego. Na mocy zawartej umowy leasingodawca, nazywany również finansującym, przekazuje drugiej stronie, czyli korzystającemu – leasingobiorcy, prawo do korzystania z określonej rzeczy na czas oznaczony w umowie. Z kolei leasingobiorca zobowiązuje się do opłacania ustalonych rat leasingowych, czyli ratalnych opłat.

Korzyścią wynikającą z leasingu jest to, że przy zaangażowaniu stosunkowo niewielkich środków finansowych możliwe staje się korzystanie z przedmiotu leasingu przez czas zbliżony do jego gospodarczej używalności.

Dwa główne rodzaje leasingu

Umowa leasingu może zakładać korzystanie albo z leasingu operacyjnego, albo z leasingu finansowego. Obie formy leasingu różnią się względem siebie. W pierwszym przypadku leasingobiorca odnosi korzyści podatkowe w postaci tego, że powiększa koszty uzyskania przychodów o wydatki poniesione na opłaty leasingowe, bez konieczności dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Po zakończeniu umowy leasingu, leasingobiorca może mieć zagwarantowane prawo zakupu przedmiotu leasingu, za z góry określoną cenę, powiększoną o podatek VAT. Podatek ten leasingobiorca płaci także z każdą ratą leasingową.

W leasingu finansowym, nazywanym również kapitałowym, przedmiot umowy jest własnością finansującego, ale amortyzuje go leasingobiorca. Leasing finansowy pozwala zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów u korzystającego jedynie część odsetkową raty leasingowej. Podatek VAT w leasingu finansowym jest płatny z góry za cały okres trwania umowy.

Leasingobiorca i leasingodawca

Umowę leasingu zawierają ze sobą leasingobiorca i leasingodawca, ale w stosunku tym występuje także zbywca, czyli podmiot, od którego finansujący na podstawie odrębnej umowy nabywa na własność rzecz, będącą przedmiotem leasingu. Leasingobiorca jest osobą korzystającą z tej rzeczy na warunkach określonych w umowie. Z kolei leasingodawca, czyli finansujący, jest podmiotem prowadzącym przedsiębiorstwo leasingowe i oddaje on w odpłatne użytkowanie leasingobiorcy przedmiot leasingu, na określony czas i na wskazanych w umowie warunkach.