<iframe src="//www.googletagmanager.com/ns.html?id=GTM-N87RJR" height="0" width="0" style="display:none;visibility:hidden"></iframe> Środki trwałe - definicja | Słownik finansowy - Moneyman.pl
Masz pytania:
221-220-221 Pon - Pt od 9:00 do 19:00 kontakt@moneyman.pl

Środki trwałe

Środki trwałe są pojęciem funkcjonującym w rachunkowości oraz na gruncie przepisów prawa podatkowego. Zdefiniowano je między innymi w ustawie z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisami tejże ustawy, środki trwałe to stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
• budowle,
• budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
• maszyny, urządzenia, środki transportu oraz inne przedmioty.

Okres używania środków trwałych

Cechą charakterystyczną przypisywaną wszystkim składnikom klasyfikowanym do środków trwałych będzie przewidywany okres ich używania, dłuższy niż rok. Ponadto środki trwałe muszą być wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą lub mogą to być nieruchomości i rzeczy oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze, ujętych w art. 23a pkt 1 ustawy o PIT.

Amortyzacja środków trwałych

Prawem właściciela środka trwałego jest dokonywanie od niego odpisów amortyzacyjnych, o ile taki składnik majątku:
• posiada wartość przekraczającą 3500 zł,
• jest własnością podmiotu dokonującego amortyzacji,
• został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,
• jest kompletny, zdatny do użytku, ale w takim znaczeniu, w jakim będzie spełniał określoną z góry funkcję, w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Przy amortyzacji konieczne jest prowadzenie ewidencji środków trwałych w formie ksiąg rachunkowych lub uproszczonej podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W ewidencji ujmuje się wszystkie środki trwałe o wartości przekraczającej 3500 zł, bez budynków mieszkalnych, lokali mieszkalnych i własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego, z wartością początkową ustalaną w sposób uproszczony. Przyjęty do ewidencji i używania środek trwały musi mieć ustaloną wartość początkową, która jest podstawą naliczania odpisów amortyzacyjnych. Wartość ta obliczana jest w cenie nabycia dla środków trwałych, zakupionych w kraju i za granicą lub w koszcie wytworzenia, jeśli środki te zostały wytworzone we własnym zakresie. Wartość początkowa może być równa wartości rynkowej, jeśli podmiot nabywa środek trwały tytułem darowizny, chyba że cena z umowy jest niższa od wartości rynkowej. W przypadku środków trwałych otrzymanych w formie aportu stosowana jest wartość wynikająca z wyceny nie wyższa niż cena rynkowa.